คำนำ
	7ปีผ่านไปตั้งแต่ฉันเข้ามาอยู่ในประเทศไทย
	7 ปีก่อน  เมื่อก่อนฉันไปและพักอยู่ที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ซึ่งทั่วๆไปเรียกว่า  ภาคอีสาน
	ประเทศไทยเรียกว่า อีสาน
	ฉันรู้สึกรักประชาชนที่อาศัยอยู่ในภาคอีสานพวกเขามีความใจกว้างมีน้ำใจมาก ๆ
	ในที่สุด   ฉันตัดสินใจที่จะพักอยู่ที่นี่เพื่อสิ่งที่ดี
	ตั้งแต่ฉันเนหนุ่ม    ฉันรักประเทศไทยและรักประชนในประเทศไทย
	ดังนั้นฉันจึงเดินทางมที่ประเทศไทยเนประจำ    ฉันไปและพักอยู่ที่ประเทศไทยสามปี
	20  ปีก่อน  ฉันมาพักอยู่ที่นครราชสีมาเป็นครั้งแรก
	และฉันรู้สึกว่าอีสานเป็นสถานที่ที่น่ามหัศจรรย์
	มันคือความไม่มีโชคที่ฉันไม่มีเวลาที่จะพักอยู่ที่อีสานที่ฉันรัก
	เมื่อครบกำหนดเวลาที่กำหนดไว้ของการเดินทาง
	เมื่อฉันย้ายถิ่นฐานมาอยู่ที่ประเทศไทย    ฉันตั้งใจที่จะเรียนภาษาไทย
	ฉันมีความสุขที่จะนำสิ่งเหลือเชื่อคือหนังสือพจนานุกรมญี่ปุ่น - ไทย   ที่เรียบเรียง
	โดย  ศาสตราจารย์  ทาเคชิโร่   โทมิตะ    พิมพ์ที่ญี่ปุ่น
	ฉันเรียนภาษาไทยค่อนข้างยาก  โดยใช้ดิกชันนารี  ที่ยอดเยี่ยมในารเรียน
	ฉันซื้อหนังสือของโรงเรียน   นำมาใช้เป็นหนังสือเรียนอันดับแรกกับความเงียบสงบ
	ของหนังสือเรียน  12  เล่มจาก  ป.1  ถึง  ป.6  ของโรงเรียน
	ฉันเรียนเกี่ยวกับภาษาไทยอยู่  3  ปี
	ต่อมา    ฉันได้เข้าอินเตอร์เน็ตเกี่ยวกับเสียงดนตรี  เพลง  และดาวโหลดโปรแกรมมิดิไฟร์
	เพื่อแต่งเติมเข้าไปบันทึกในกีตาร์เพื่อเป็นแบบอย่าง
	ฉันไช้เวลาทำงานหนักอย่างฟุ่มเฟือย  เพื่อความสุขของการเล่นกีตาร์
	โดยใช้เส้นเพลงที่ฉันเรียบเรียง
	3ปีต่อมา   ฉันโชคดมากๆ ที่มีลูกสาวที่น่ารักตั้งแต่นั้นมา
	ฉันมีความต้งใจที่จะให้ลูกสาวของฉันก้าวหน้า
	บนเส้นทางของลูกสาวฉัน  ฉันเข้าใจว่าคนๆหนึ่งจากเด็กน้อย  จะเจริญเติบโตเพิ่มความคิดในการทำงานมากขึ้นเรื่อย ๆ
	ฉันมีความเข้าใจว่าจะยกระดับเด็ก  ด้านความคิดในการทำงานเพื่อฉันจะได้ประโยชน์ด้วย
	ตั้งแต่ฉันพักอยู่โดยไม่ได้ทำงานงาน
	ในปัจจุบัน ฉันเข้าใจว่าภรรยาที่รักของฉันก็คิดเช่นเดียวกันบางเวลา
	ฉันมีประสบการในตอนนี้
	มันคือความชักช้าที่จะเป็นแแบอย่างทางความคิดเกี่ยวกับเธอเช่นนั้น
	เวลาได้ผ่านพ้นไป